Wat een geweldige tijd hebben wij gehad! Heerlijk land, fantastische vrienden, mooi weer en heerlijk eten.
Eerst de eerste vlucht met Rosalie, 9.5 uur naar Brunei. Ging prima, ze heeft lekker geslapen, gegeten en naar iedereen gestaard. Kregen complimenten van de mensen achter ons, dat ze zo lief was geweest…
lekker eten,
beetje loeren,
beetje duf en gaar wordt je er wel van, haha
Op Brunei airport werden we (nou ja, Rosalie) ‘besprongen’ door de deze dames, die onze blonde godin met de grote blauwe ogen bijzonder leuk vonden.
Dit tafereeltje heeft zich de hele vakantie met verschillende lokalos herhaald, als we ‘ns ‘n dollar hadden gekregen voor elke keer…
Na een rondrit door de stad, Brunei, er is echt niets te bleven, met de volgende vlucht naar Kuala Lumpur.
Ruim 2 uur vliegen naar KL, en madam valt natuulrijk net een kwartier voordat we landen in slaap.
Dan lekker pitten in een hotel vlakbij het vliegveld zodat we de volgende ochtend de Bijltjes kunnen opwachten op het vliegveld.
Geweldig om ze na 2 jaar weer te zien en eindelijk Fiene te ontmoeten!
Na een welverdiend kopje koffie, wordt onze de MPV ingeladen, het past net om naar onze eerste bestemming te gaan, Malakka! Het Holiday Inn Melaka is geweldig. Het zwembad, het ontbijtbuffet, heerlijk.
Ons relaxte waterratje.
Van al die nieuwe indrukken en het warme weer wordt je moe, dus wordt er even een lekker snurkje gedaan met langoor in d’r tentje.
Malakka is een prachtig stadje met veel Nederlandse VOC historie, Rem had zijn boek over de Nederlanders in Malakka gelezen, dus we hadden onze persoonlijk toergeit bij ons. Een ritje in een Trishaw, om zo de stad te bekijken konden we niet overslaan.
Ook Malakka by night is erg mooi.
De Christ Church, gesticht door, jawel, de Dutch!
Na ‘n avondje lekker Nyonya voer, nog ff poseren voor ‘t oudste koloniale bouwwerk in de Oost,’t Stadthuys
Na 2 heerlijke dagen in Malakka zijn we weer naar het noorden gereden om naar de Hoofdstad Kuala Lumpur te gaan.
Ff lekker boekje lezen in het appartement met d’r grote vriend Henk.
Aangezien we niet echt een plan hadden voor KL hadden we maar besloten om naar een vogelpark te gaan. Met het openbaar vervoer, is altijd leuk om met de metro te gaan. Maar om dan in de hitte nog een uur of wat te dolen met 2 kinderen en een zwangere, niet zo’n goed plan. Uiteindelijk toch het park gevonden en toe aan welverdiende ‘refreshments’.
Ook deze Toekan ‘hornbill’ kwam even kijken wat wij allemaal voor lekkers hadden.
Vooral erg geinteresseerd wat Fiene allemaal heeft, grappig hoor.
Totdat ie wel erg dichtbij komt, en dan wordt de vogel ‘vriendelijk’ verzocht om ‘op te pleuren’.
Toch nog even door het vogelpark geracet, niet voor de kids, want die lagen inmiddels allebei te pitten in hun wagentjes…
‘s Avonds na wederom een zoektochtje een heerlijk restaurantje gevonden, met geweldig eten. En omdat we enigszins rekening proberen te houden met de bedtijden van de kids, zijn we overal lekker vroeg, dus hebben we het restaurant voor onszelf..
Je kan KL natuurlijk niet verlaten zonder de Petronas towers goed te hebben gezien, dus zijn we de volgende avond de KL tower opgegaan.
Na 2 dagen KL, tijd om het binnenland in te trekken. Een flinke rit naar de Cameron Highlands, de hooglanden van Maleisie, waar het gemiddeld niet boven de 20 graden komt, vergelijking met de 35 graden plus waar we net uit kwamen. Lekkere verkoeling dus. Helaas helpt de koelere lucht niet tegen wagenziekte voor Fiene. De weg naar de Highlands was nogal bochtig en Fiene vond dat niet zo erg leuk.
Dus even chillen in het appartementje en de dames kunnen even Boemba, het Zandkasteel en Sesamstraat kijken.
Vroeg in de ochtend, uitzicht over de vallei in de Cameron Highlands.
Naar de Boh theeplantage, super!
De volgende ochtend op weg naar onze laatste bestemming met de auto, Penang.
Een eilandje, vebonden door de Penang Brug aan het vaste land. Auto inleveren, beetje inslaan voor onze laatste bestemming, Langkawi.
Penang was het eindstation van onze ‘actieve’ vakantie, het rondrijden en bekijken van dingen. Het eind van de vakantie stond in het teken van relaxen op het prive eilandje bij Langkawi. Maar eerst nog de rit met de veerboot er naar toe overleven…
In de boot links in het beeld gaan ongeveer 150 passagiers en de airco stond zo hard dat het er wel leek te vriezen, maar eigenlijk viel het reuze mee, Rosalie heeft ongeveer 2 uur van de 2.5 uur durende tocht geslapen, prima dus.
Dan sta je dus op Langkawi, eerst even een Starbucks opzoeken om vervolgens na de taxi op nog een klein bootje te stappen naar Palau Rebak (Rebak eiland). Tsja, luxe, nee, onwijs luxe. Hut aan het strand. Geweldig. Service, ach ja, ze kwamen nog net niet achter je aan het toilet in…. Maar lopen hoef je niet, je wordt overal naar toe gebracht in een golfkarretje, lache.
De kamer was zo groot dat achter het bed zich nog een ruimte bevond, met dubbele wastafel, kaptafel, kofferopslag, kast en een gangetje naar de badkamer. En dus ook ruimte voor het tentje van Rosalie.
En zo zijn we de dagen doorgekomen. Rosalie was al een waterratje en Fiene is het geworden. Zelfs zo erg dat we tijdens het ontbijt het woord zwembad niet in de mond konden nemen, omdat ze dan niet meer te houden was en we dus zwembad in codetaal ‘ZB’ moesten noemen.
En ook af en toe een lekker cocktail of mocktail in de poolbar nuttigen.
Zonsopgang @ Rebak, voor degenen die vroeg op waren (Rosalie en ik dus…)
Je moet wel goed je pet vasthouden als je op de boot zit, anders ben je ‘m zo kwijt, gelukkig is de skippert zo aardig dat ie weer even voor je de boot keert. Fijn voor Elisa, want die had a lin Remko’s ogen gezien dat ‘ie klaar was om ‘r achter aan te springen.
De twee dotjes op het strand. Er zit meer dan een jaar leeftijdsverschil in, ze waren zo schattig met elkaar, Fiene was Rosalie maar aan het kusjes geven, handjes geven en noemde haar ‘Lie’, ze deelde elkaars eten en drinken (gewild en ongewild) en hadden lol met elkaar.
Wat doet ze nou?
Simultaan eten…
Voor de laatste avond hadden we een BBQ georganiseerd voor onze hut, geweldig, komt er ook nog een mannetje het vlees en vis voor je bereiden.
Clan McMalaysia
Meik en ik, de aanstichters van de reis…
De volgende dag gingen wij weer terug naar Brunei en de Bijltjes bleven nog een paar dagen op Rebak.
Na een vlucht van Langkawi naar KL en KL naar Brunei waren we wel weer toe aan een zwembad. Gelukkig was er in het Empire Hotel genoeg keuze. Pff wat een protserige luxe (7 sterretjes). Wel lekker hoor. Maar ‘lichtelijk’ over the top.
Ook in Brunei waren Rosalie en ik vroeg genoeg op om de zonsopgang mee te maken, heerlijk…
Maar dan daarna nog even relaxen op de hotelkamer.
En natuurlijk ‘s avonds lekker met papa en mama uit eten..
Even een statieportret.
Laatste dag laat kunnen uitchecken nog even een high tea in het hotel en dan naar het vliegveld voor de laatste vlucht. Rosalie heeft op 3 uur na de hele vlucht geslapen. Heerlijk.
En hoe betaal je dit? Die kleine heeft het al snel door, je trekt gewoon papa’s card!
Gelukkig is het in NZ ook nog lekker weer, we kunnen dus nog even nagenieten. Helaas wel weer aan het werk. Rem is meteen weer vol aan de bak en ook ik moet er weer aan geloven, ik ga eind feb weer parttime aan de slag. Leuk, maar vindt het nog leuker om lekker bij ons meiske te zijn.
